Astrid Holleeder onthult moordgedachten over vader: ‘Ik zag geen uitweg’

Astrid Holleeder heeft in Casa Di Beau een onthutsend inkijkje gegeven in haar jeugd. Tijdens een persoonlijk gesprek met Beau van Erven Dorens vertelt ze hoe gewelddadig haar thuissituatie was en hoe ver haar wanhoop op jonge leeftijd ging. “Het was altijd schreeuwen en slaan”, zegt Astrid over haar ouders. Over haar vader is ze duidelijk: “Mijn vader was altijd een nare man.”

De mishandelingen richtten zich vooral op haar moeder, maar ook de kinderen waren niet veilig. Op haar dertiende greep Astrid in toen haar vader het hoofd van haar zusje tegen het marmer sloeg. “Ik vroeg: ‘Waarom doet u dat nou?’” Dat moment had grote gevolgen. “Toen werd hij woest en heeft hij mij geslagen en de deur uitgegooid. Toen mocht ik niet meer thuis wonen.”

Geweld

’s Nachts ging het geweld door, vertelt Astrid. “Elke nacht kwam hij bij mij spoken, maakte hij mij wakker en ging hij de hele tijd oreren van: wat een kutwijf ik was, dat ik zo’n slecht kind was en dat ik de grootste debiel op aarde was.” Ze voelde zich volledig klemgezet en zag geen uitweg meer.

Die wanhoop leidde tot een angstaanjagende gedachte. “Ik liep echt met plannen rond om hem te vermoorden, want ik zag geen uitweg. Ik sliep toen met een groot Tefal-mes onder mijn bed, want ik dacht: vandaag of morgen steek ik je gewoon dood”, bekent ze.

Uiteindelijk besloot Astrid haar leven niet door het geweld te laten bepalen. “Ik dacht: ik laat mijn toekomst door jou niet verkankeren.” Inmiddels kijkt ze vooruit. “Nu nog even tien jaar knallen en iets moois opbouwen. Dat wil ik doen door mijn eigen verhaal te vertellen en van daaruit gewoon heel leuk, knap en gezellig oud te worden.”