Koefnoen is terug, dit keer in theater: we begonnen het te missen

Koefnoen is na jaren terug van weggeweest, maar dit keer in het theater. “We begonnen het te missen”, zegt Owen Schumacher tegen het ANP. Ruim vijf jaar na de laatste televisie-uitzending van het satirische programma, staat hij nu met Jeremy Baker en Paul Groot in het theater. Ook twee nieuwe gezichten doen mee: Sanne Franssen en Kiki van Deursen. De show Koefnoen Live gaat 12 maart in première in het Amsterdamse theater DeLaMar.

“We hebben dertien jaar samen Koefnoen gedaan”, zegt Schumacher. “Je kent mekaar zo door en door dat het misschien goed was om even je eigen dingen te doen, maar dat het ook zo zalig voelt om weer samen te komen.” Het was in eerste instantie “prima” dat de televisieserie Koefnoen gestopt was, zegt hij. “Maar na een paar jaar merkten we dat we zo gewend waren om vooral naar het nieuws te kijken vanuit de ogen van een onze vaste types, dat we dat begonnen te missen. Toen dachten we, misschien kunnen we het wel in het theater doen.”

Dat idee ontstond zo’n 2,5 jaar geleden, vlak voordat het coronavirus Nederland bereikte. “Ik denk dat als we het van tevoren hadden geweten, dat we het dan even hadden laten liggen”, lacht Baker. Doordat de theaters zo lang dicht bleven, moest het trio het script vaak herschrijven. “Het moest natuurlijk wel ‘current’ blijven.” Schumacher beaamt dat: “We hebben veel weggegooid.” Sommige onderwerpen werden “ingehaald door de actualiteit”, waren niet theatraal genoeg of vroegen juist weer te veel kunst en vliegwerk.

Tapdansact

Het theater vereist meer diepgang, denkt het trio. Maar ook biedt theater nieuwe kansen. Groot: “Bij tv was het altijd: je maakt een grap, gooit het over de heg en hoopt dat mensen het leuk vinden. Nu krijg je gewoon echt feedback.” Wat het eerst ook wel even spannend maakte, tijdens de try-outs. “Je wordt meteen afgerekend op wat je de zaal in gooit”, lacht Baker. Maar ook wordt nu bijvoorbeeld een tapdansact in de show meegenomen. Groot: “We hadden nu de tijd om dat te repeteren.”

Zowel bestaande typetjes, zoals recreatief gebruiker slash sekswerker Annet, als nieuwe karakters komen aan bod. Inspiratie haalt het trio eigenlijk uit wat zij zelf zien en meemaken. Groot: “Zo heeft Owen bijvoorbeeld laatst een foto gemaakt van twee verkeersregelaars die er identiek uitzagen. Sowieso hun pak, maar ook hun snor en bril waren hetzelfde. Dus dat leek ons een leuk uitgangspunt om iets mee te doen.” Belangrijk is vooral dat mensen zich kunnen herkennen in de personages, denkt Owen. “Dat je denkt: dat zou mijn oom kunnen zijn, of misschien lijk ik hier zelf wel een beetje op. Dan raakt het je ook meer.”

BuzzE