Oud-personeel schiet koning Charles te hulp na vernietigende Diana-claims
Koning Charles krijgt steun uit onverwachte hoek na de harde beschuldigingen van Charles Spencer, de broer van prinses Diana. Voormalige medewerkers van de koning mengen zich nu publiekelijk in de discussie.
Advertentie
Aanleiding is het nieuwe boek Swan Song: Diana, My Sister, waarin Spencer een bijzonder pijnlijk beeld schetst van Charles na de dood van Diana in 1997. Zo beweert hij dat Charles tijdens een telefoongesprek zelfs ‘uitgelaten, als een loterijwinnaar’ zou hebben geklonken. Ook zou Charles tegen hem hebben gezegd: ,,We zullen haar snel genoeg vergeten.”
Steun
Grant Harrold, die tussen 2004 en 2011 als butler voor Charles werkte, herkent zich totaal niet in dat beeld. Volgens hem stond Diana jaren na haar dood nog altijd regelmatig in de gedachten van Charles.
,,De koning ging rond de sterfdag van Diana altijd naar Schotland en verbleef dan in Birkhall”, vertelt Harrold aan RadarOnline. ,,Hij ging ’s middags een lange wandeling maken. Ik heb altijd gedacht dat dat zijn moment was om in alle rust aan Diana te denken, buiten het zicht van publiek en personeel.”
Niet vergeten
Ook zouden in verschillende koninklijke verblijven nog spullen en foto’s van Diana zijn blijven staan. ,,Ze was niet vergeten. Waarom zou de koning dit hebben gedaan als hij haar herinnering niet levend wilde houden?”. aldus Harrold.
En Harrold lijkt niet de enige te zijn. Een bron vertelt aan RadarOnline dat meerdere voormalige medewerkers zich sterk storen aan de manier waarop Charles in het boek wordt neergezet. Sommigen met een publiek profiel zouden zelfs voorzichtig worden aangemoedigd om hun eigen ervaringen te delen.
,,Niemand krijgt een script”, benadrukt de bron. Wel zou er binnen de kring rond Charles het gevoel bestaan dat mensen die zijn gedrag van dichtbij hebben meegemaakt niet stil moeten blijven.
‘PR-tegenoffensief’
Volgens de ingewijde begint zich daardoor ‘een PR-tegenoffensief’ te vormen. Buckingham Palace kan onmogelijk op iedere passage uit het boek reageren, terwijl oud-medewerkers wél hun persoonlijke herinneringen kunnen delen. ,,Het doel is niet om Spencer persoonlijk aan te vallen. Het gaat erom dat zijn verhaal niet de enige versie wordt die mensen horen.”
