Column Rob Goossens: ‘Heerlijk nuchter en ad-remme humor’
Bij sommige mensen verandert alles wat ze aanraken in goud. Estavana Polman heeft het wonderlijke effect dat dingen in haar buurt enorm opblazen. Nu moet u niet flauw doen en meteen aan haar vriend Rafael van der Vaart denken. Kijk bijvoorbeeld eens naar de aandacht die het handbal mede door haar kreeg: de leden van de handbalbond tellen op tot net iets meer dan tien procent van de sportvisserij in Nederland. Toch zou je op basis van alle aandacht denken dat het eerder andersom is.
Advertentie
Geen bijbaantje
Het maakt ook blijkbaar niet uit wat Polman precies doet, want ook haar biografie werd uitgebreid in de media besproken. Dat die een stuk minder onderhoudend was dan die van mede-Arnhemmer Theo Janssen, hinderde niet: Polman wist er minstens zoveel interviews uit te peuteren. Wat mij betreft is dat knapper dan de vierde plek die zij met haar teamgenoten behaalde op de Olympische Spelen in Rio tien jaar geleden. Maar nu televisie niet langer slechts een bijbaantje voor haar is, blijkt dat die overmatige aandacht soms ook de verkeerde kant op kan doorschieten.
Het eerste kruis
Het belangrijkste onderwerp van de afgelopen maanden in ’s Nederlands televisiebabbel-circuit was de vraag of Estavana Polman wel geschikt zou zijn als tafelgast bij Vandaag Inside. Een van de onderzoeksvragen was of ze wel zou kunnen meepraten over een onderwerp als Gaza, alsof dat ooit een criterium is geweest om mensen uit te nodigen aan talkshowtafels. Nadat ze een keer over haar boek was aangeschoven in het programma, was de conclusie dat het wel erg veel over haar boek ging en had ze alvast één kruis achter haar naam staan.
Talkshowtribunaal
Toen ze vervolgens bij haar eerste uitnodiging zónder onderwerp niet over alle onderwerpen het hoogste woord had, was haar lot bezegeld en zat haar carrière aan tafel van ’s lands populairste talkshow er weer op. Net Jiskefet, als je het mij vraagt. Mensen zijn meerdere keren per week op televisie met net zo weinig kennis van Gaza als zij. Toch hebben zij nog nóóit voor een talkshowtribunaal hoeven verschijnen. En waren het niet de VI-mannen zelf die ooit constateerden dat je een jas over de vierde stoel aan tafel kunt hangen zonder dat de uitzending daaronder lijdt? Johan Derksen praat de tijd toch wel vol.
Heerlijke gast
Je zou kunnen zeggen dat de uitzendingen er beter van worden als ‘nummer vier’ zich niet te veel met de inhoud bemoeit. Wim Kieft, die tegenwoordig helaas niet meer te gast is, vond ik persoonlijk altijd een heerlijke gast omdat hij nooit te veel was. En zelfs Albert Verlinde, die moeiteloos de hele avond in zijn eentje volkletst als het moet, wordt door deze beperking een interessantere talkshowgast: zijn belangrijkste bijdrage is niet zozeer inhoudelijk maar des te meer het luchtig houden van de toon. Broodnodig in VI, omdat Johan Derksen nogal de neiging heeft om er een soort Buitenhof van te maken als hij niet in toom wordt gehouden.
Nieuwsuurtje spelen
Juist een vrolijke verschijning als Estavana Polman, die in Beter Laat Dan Nooit al liet zien dat ze weet hoe ze een bejaarde strak moet houden, is een zeer welkome aanvulling op de overwegend mannelijke talkshowtombola bij VI. Er is natuurlijk geen kijker die verwacht dat zij de belangrijkste stem op televisie wordt als het gaat over geopolitiek of Box 3. Sterker: ik stel voor om de kranten voor haar te verstoppen en de nieuwsapps op haar telefoon te blokkeren. Want aan mensen die iets van de actualiteit vinden, hebben we er echt al wel genoeg. Met haar nuchterheid en ad-remme humor moet zij vooral voorkomen dat Johan Derksen weer een hele avond Nieuwsuurtje gaat spelen. En dan kan Estavana lekker Estavana blijven.
