Slee Privé: Suzan & Freek en de kracht van emotie
Verdienen Suzan & Freek en de overleden Drentse zanger René Karst hun noteringen in de Top 2000? Mediadeskundige Mark Koster vindt van niet. Hij noemt de lijst der lijsten smalend ‘het afvalputje van onze onverwerkte emoties’ en slaat daarmee de plank mis!
NPO Radio 2 scoorde een marktaandeel van 30 procent maar liefst 5,9 miljoen mensen keken naar de televisie-uitzendingen van het Top 2000 Café. Net als in voorgaande jaren, was de Top 2000 ook in 2025 weer ongekend populair. Maar niet iedereen is enthousiast. ,,Korte-termijninstincten verpesten de goede smaak”, vindt mediadeskundige Mark Koster.
Vergeven zondes
In zijn column in De Telegraaf noemt Koster de Top 2000 ‘het verdriet van Nederland’. Volgens de columnist zijn de noteringen van Suzan en Freek het gevolg van Freeks ongeneeslijke ziekte. En dat feestzanger René Karst in de erelijst is beland komt door diens veel te vroege dood. Daarmee zijn we er nog niet: ,,De Golden Earring stijgt omdat George Kooymans is overleden, Marco Borsato knalt omhoog omdat hij is vrijgesproken, zijn zondes zijn hem kennelijk vergeven.”
Muzikale helden
Volgens Koster stemt Nederland dus niet op muziek, maar op tranen, medelijden en sentiment. Hij vindt die emotiestem helemaal niks. En passant noemt hij nog wat namen van zijn eigen muzikale helden, die ten onrechte niet in de lijst staan. Koster ziet het verkeerd. Als de Top 2000 wordt samengesteld door een zelfverklaarde culturele bovenlaag met nummers die ‘eeuwigheidswaarde’ hebben, dan zou de lijst elk jaar min of meer hetzelfde zijn: voorspelbaar en saai.
Eenheidsworst
Daar gaat Koster volledig aan voorbij: ,,Als mensen het leven van artiesten niet kunnen scheiden van hun liedjes, dan blijft er alleen nog kneuterige eenheidsworst over.” Veel Nederlandse noteringen zijn in Kosters optiek dus ‘kneuterig’ en ‘voorspelbaar’. Die sneer is veelzeggend. Het doet denken aan de tijd waarin Nederlandse (pop)muziek niet serieus genomen mocht worden. Het dedain druipt ervan af.
Zonder emotie
De Top 2000 ís geen objectieve kwaliteitsmeting. Het is een momentopname van collectieve beleving. Dat mensen zich laten beïnvloeden door gebeurtenissen die hen ontroeren, maakt de Top 2000 juist zo mooi en elk jaar weer anders. Het zegt iets over het jaar dat achter ons ligt. Een Top 2000 zonder emotie is een dode lijst. Laat Nederland vooral met zijn hart blijven stemmen, want muziek is emotie.
