Vraag het Maaike: Wel of geen abortus?

Nederland, Zutphen, 20 november 2007. Impressie van een moeder-en-kindhuis. De justitiele inrichting Rentray heeft voor baby's van tienermoeders met ernstige gedragsproblemen een moeder en kind huis opgezet. 24-uurs begeleiding wordt gegeven aan jonge en aanstaande moeders tussen 12 en 23 jaar. Hier koestert een meisje haar pasgeborene in de huiskamer op de bank. Foto: Wim Oskam/Hollandse Hoogte

Wel of geen abortus?

,,Mijn dochter, is net achttien en ongewenst zwanger. Ik vind het moeilijk. Aan de ene kant wil ik er voor haar zijn, ze heeft gewetensbezwaren en wil liever geen abortus plegen. Maar als ze nu een kind krijgt, ben ik bang dat ze haar toekomst vergooit. Het is een slimme meid, die, zoals ik het zie, gestraft wordt voor een fout. De vader, een klasgenoot, wil er overigens niks mee te maken hebben.”

V.B uit A.

,,Over het ongeboren kind: de beslissing is aan je dochter. Het enige dat je nu kunt doen is er voor haar zijn. Probeer, en ik weet dat het vast niet gemakkelijk is, zo min mogelijk te oordelen. Hoezo wordt ze gestraft? Ze kampt zoals ik het lees al met heftige spijt- en schuldgevoelens. Ik weet niet hoeveel weken ze zwanger is, als ze twijfelt over een abortus kan ze sowieso een oriënterend bezoek aan een kliniek brengen. De ingreep gebeurt pas na 5 dagen bedenktijd, dat is verplicht. Vaak heeft een vrouw na een intakegesprek een beter idee. Geloof me, ik kan het weten. Ga met haar mee, als ze dat op prijs stelt. Ondersteun je dochter in wat ze ook beslist. Ze heeft je nú nodig. Meer dan ooit.”


Privacy als lachertje

De school van mijn kinderen is zeer actief op sociale media. De leiding heeft netjes aan de ouders toestemming gevraagd voor het plaatsen van foto’s. Die heb ik niet gegeven, want ik gun mijn kinderen die privacy. Nu zag ik begin deze zomer toch de hoofden en zelfs ontblote lichamen (ze speelden met de sproeier) van zoons op de site van de school voorbijkomen. Ik ben met de directeur gaan praten, die besloot daarop de beelden offline te halen. Toen we na de schoolvakantie weer op het schoolplein kwamen, was er enorm over dit voorval gekletst. Ouders vroegen waarom de video en het beeld verdwenen waren. Er was zelfs een ouder die boos op me afkwam en zei dat ik me niet zo moet aanstellen.

A.M. uit W.

 

,,Dat is niet netjes. De directie heeft losse lippen en het nieuws gaat als een lopend vuurtje. Zeker in komkommertijd. Jij bent duidelijk geweest, degene die de foto’s geplaatst zat fout. Dan is het niet kies dat jij dan als ‘stoorzender’ wordt gezien. Jij hebt niet geëist dat de video en foto’s allemaal verwijderd werden, ze hadden ook het gedeelte kunnen knippen. Kwestie van een beetje moeite doen. Toch is dit typerend voor de schoolpleinterreur: wie erbij wil horen past zich aan, of je nu ouder of kind bent. Blijf lekker voor je eigen principes staan, dat siert je. Die ouders hebben snel weer iets anders om over te roddelen zodat ze niet bij hun eigen sores hoeven stil te staan.”


 

Zoon dumpt hond

,,Om de haverklap zitten mijn man en ik met de hond van onze zoon. Hij moet voor z’n werk regelmatig naar het buitenland en dan is het natuurlijk wel handig als de hond bij ons is. Hij overlegt echter nooit. Wij hebben ook een hond: een borderterriër. Het probleem is dat de hond van onze zoon een teefje is en veel meer energie heeft dan onze hond, een reu. Mijn man heeft onze zoon erop aangesproken en zelfs gedreigd: ‘Als je haar de volgende keer zomaar om de hoek gooit, dan laten we haar steriliseren.’ Alle honden uit de buurt lopen achter haar aan en onze hond krijgt daar stress van. Maar tot nu toe is er nog niks veranderd.”

E uit A.

,,Geen woorden maar daden. Als jullie het écht niet willen dan moet je voet bij stuk houden. Hij zadelt je letterlijk met een loopse teef op. Misschien is het voor hem juist wel prettig dat je ook nog de sterilisatie regelt. Laat die jongen zijn eigen verantwoordelijkheden nemen, hij is er oud genoeg voor. Hij heeft een ‘blitse’ internationale baan, dan kan’ ie de zorg voor een huisdier ook aan.”