Weduwnaar John van ’t Schip opnieuw verliefd: dochter Estelle verrast
Voor Estelle van ’t Schip (33) breekt een bijzondere periode aan. Haar vader John (62) heeft opnieuw de liefde gevonden, terwijl zij zelf haar eerste kindje verwacht. Dat brengt blijdschap met zich mee, maar ook momenten waarop het gemis van haar overleden moeder Daniëlle extra voelbaar is. Toch blijkt Estelle positiever te staan tegenover de nieuwe relatie van haar vader dan ze vooraf had gedacht. En daarbij spelen de woorden van haar moeder een belangrijke rol.
Advertentie
Voor Estelle van ’t Schip (33) breekt een bijzondere periode aan. Haar vader John (62) heeft opnieuw de liefde gevonden, terwijl zij zelf haar eerste kindje verwacht. Dat brengt blijdschap met zich mee, maar ook momenten waarop het gemis van haar overleden moeder Daniëlle extra voelbaar is. Toch blijkt Estelle positiever te staan tegenover de nieuwe relatie van haar vader dan ze vooraf had gedacht. En daarbij spelen de woorden van haar moeder een belangrijke rol.
‘Ik had verwacht dat ik er meer moeite mee zou hebben’
Sinds juli is John van ’t Schip weer gelukkig in de liefde. Zijn dochter Estelle heeft zijn nieuwe vriendin inmiddels een paar keer ontmoet. Hoe ze daarop zou reageren, wist ze van tevoren niet precies. Misschien zou het wennen zijn om haar vader met een andere vrouw te zien, zeker na het verlies van haar moeder in 2023. Maar haar gevoel verraste haar.
In LINDA.mini vertelt Estelle openhartig hoe ze naar de nieuwe relatie kijkt. “Ik vind het eigenlijk heel fijn dat hij weer iemand heeft. Ik had verwacht dat ik er meer moeite mee zou hebben”, vertelt ze.
Dat haar vader weer geluk vindt, voelt voor Estelle dus vooral als iets positiefs. Na het overlijden van Daniëlle zag ze immers hoe moeilijk hij het had. Dat hij nu opnieuw iemand aan zijn zijde heeft, betekent niet dat haar moeder wordt vergeten. Het laat juist zien dat er naast verdriet ook weer ruimte kan ontstaan voor liefde.
De bijzondere wens van haar moeder
Een belangrijke rol in Estelles gevoelens speelt een gesprek dat ze met haar moeder had voordat Daniëlle overleed. Haar moeder dacht niet alleen aan het afscheid dat haar gezin te wachten stond, maar ook aan de toekomst van haar man.
“Papa is nog jong, ik hoop dat hij op een gegeven moment een nieuwe liefde ontmoet. Dat hij niet zijn hele leven alleen blijft.”
Die woorden zijn Estelle bijgebleven. Ze geven haar nu houvast, juist op een moment waarop haar vader een nieuw hoofdstuk in zijn leven begint. De wens van Daniëlle maakt het voor haar makkelijker om die ontwikkeling te omarmen. Haar moeder gunde John immers ook na haar overlijden nog liefde en geluk.
Dat betekent natuurlijk niet dat het gemis daarmee verdwijnt. Een nieuwe partner neemt de plaats van Daniëlle niet in. Ze blijft de moeder van Estelle en een onmisbaar onderdeel van de familiegeschiedenis.
Ook zijn nieuwe vriendin begrijpt het gemis
Gelukkig lijkt ook Johns nieuwe vriendin daar alle begrip voor te hebben. Daniëlle zal altijd een belangrijke plek binnen de familie houden en er is ruimte om over haar te blijven praten.
“We kunnen het bijvoorbeeld altijd over mama hebben. Binnenkort is het drie jaar geleden dat ze overleed en dan begrijpt zij als geen ander dat we die dag echt samen willen zijn.”
Juist dat begrip is belangrijk. Verdriet om iemand die er niet meer is, houdt zich niet aan een tijdschema en verdwijnt niet omdat het leven verdergaat. Dat Johns nieuwe vriendin begrijpt dat de familie op zo’n dag bij elkaar wil zijn, kan helpen om de nieuwe situatie een plek te geven.
Voor Estelle lijkt daarmee duidelijk dat geluk en verdriet naast elkaar mogen bestaan. Ze kan blij zijn voor haar vader, terwijl ze haar moeder tegelijkertijd enorm mist.
Estelle verwacht haar eerste kindje: ‘Ze ís er’
Ook voor Estelle zelf staat er een ingrijpende verandering voor de deur. In februari 2027 verwacht ze haar eerste kindje met haar vriend Sam. Een bijzonder vooruitzicht, maar ook een periode waarin het gemis van Daniëlle soms extra hard binnenkomt.
Haar moeder zal er niet zijn om haar vragen te beantwoorden, mee te leven met de zwangerschap of haar kleinkind voor het eerst vast te houden. Dat maakt het vooruitzicht niet altijd makkelijk. Juist op zo’n belangrijk moment zou Estelle haar moeder waarschijnlijk graag dichtbij willen hebben.
Toch voelt ze zich tijdens haar zwangerschap ook sterk met haar verbonden. Ondanks het verdriet ervaart Estelle dat haar moeder op een andere manier nog altijd aanwezig is. “Ze ís er”, zei Estelle daar eerder over.
Het is een gedachte die veel betekenis krijgt nu ze zelf moeder wordt. Ze kan Daniëlle geen vragen meer stellen, maar de herinnering aan haar en de gesprekken die ze samen hadden, blijven bestaan.
Zo staan vader en dochter allebei aan het begin van een nieuw hoofdstuk. John heeft opnieuw liefde gevonden en Estelle maakt zich klaar voor het moederschap. Daarbij blijft Daniëlle een belangrijk onderdeel van hun leven. Niet als iemand die vervangen kan worden, maar als iemand wiens liefde en woorden nog altijd doorwerken.




