De scheiding van Emile

752

Wij zijn verwoede afvalscheiders. Mijn vrouw is daar jaren geleden al mee begonnen. Dat komt niet omdat ze zo milieugroen is of kleding draagt van geplette brandnetels, voor mijn vrouw is het een sport. Bovendien levert het een aanzienlijke besparing op.

Probleem is dat heel wat milieuwinst verloren gaat. Als u bijvoorbeeld overtollige kleding voor het goede doel in de kledingbak gooit om te laten recyclen, is de kans groot dat het spul gewoon wordt verbrand, omdat het te verontreinigd is. Veel mensen zijn zo smerig dat ze zelfs volgepoepte luiers, rottend voedsel en glasscherven in de textielbak doen.

Kattenpis

Bij ons, in gemeente Neerijnen, kan de grijze container voor het restafval elke twee weken worden opgehaald. Er zit een chip aan. De kosten per ophaalbeurt bedragen €7. Als je de bak 26 weken lang laat ophalen, kost dat €182 per jaar.

Door ons uitgekiend afvalbeleid zal onze grijze container dit jaar slechts vier keer worden geleegd. Besparing: €154 en dat is toch geen kattenpis.

Hoe we dat doen? In de bijkeuken beginnen we al met scheiden. Daar staat een kleine vuilniscontainer met drie compartimenten: voor GFT, papier en de rest. In een werkkast hangt een inzamel-zak voor …plastic. GFT, papier en plastic worden door de gemeente gratis opgehaald.

Overheid is niet duidelijk

Het verzamelen van plastic is wel een punt. Veel Nederlanders weten niet wat er in de inzamel-zakken moet, ofschoon dat op de zak min of meer wordt aangegeven.

Maar de overheid blinkt niet uit in duidelijkheid. Doordrukstrips, bijvoorbeeld van geneesmiddelen of kauwgom, kunnen er niet in. Lege verpakkingen met een chemische inhoud (bijvoorbeeld een lege fles ammonia) en plastic verpakkingen met aluminium (zoals chipszakken) mogen er ook niet in.

Heel wat Nederlanders gooien de plantentrays van de tuincentra ook in de zak. Dat vult lekker, maar dit mag evenmin. Het is hard plastic. Daarom mag speelgoed ook niet.

Heel vreemd is dat drankkartons, bijvoorbeeld een leeg pak yoghurt, bij de ene gemeente wel in de zak mag en bij de andere niet. Ik geloof nu, dat het streven is dat ze er altijd in mogen. Dat scheelt een slok op een borrel.

Rode cijfers

Ik denk dat wij in ons dorp koploper zijn in het scheiden van afval, maar ik sluit niet uit dat onze gemeente volgend jaar besluit om de kosten voor afvalverwerking op enigerlei wijze te verhogen. Want als er straks allemaal Bode-tjes in Neerijnen rondlopen, komt de afvalverwijdering zeker in de rode cijfers.

Reacties naar info@emilebode.nl


Tip van de week

Rubberen leiding

Tijdens een (kampeer)vakantie in het buitenland bent u vast niet de eerste die geconfronteerd wordt met knaagdieren die rubberen leidingen van auto’s doorknagen. Volgens een hardnekkig gerucht zou dit alleen bij Franse auto’s gebeuren. De reden zou zijn, dat Franse autobouwers de leidingen van rubber inwrijven met visolie om deze soepel te maken. De marters schijnen op de visolie af te komen .
U voorkomt dat marters en andere knagers aan het werk gaan door een paar toiletblokjes (op folie voor het lekken) of hondenharen onder de motorkap te leggen.