Slee Privé: Dít durft Thijs Römer nog altijd NIET!

‘Het zwarte schaap on stage!’ Zo had de theatervoorstelling van Thijs Römer ook kunnen heten. Na drie jaar doorbreekt Römer zijn stilzwijgen. En iedereen vindt er wat van.

Jarenlang was Thijs Römer buiten beeld, maar nu vindt hij het tijd om zíjn verhaal te doen. In de theatervoorstelling Een vorm van eenzaamheid blikt Römer zondag terug op zijn veroordeling wegens zedendelicten met minderjarige meisjes en de periode daarna. Een storm van kritiek barstte los toen het nieuws bekend werd. De strekking van die kritiek: ‘Nu wil hij ook nog verdienen aan zijn wandaden’.

Schadevergoeding

De advocaat van Römers slachtoffers reageerde sceptisch in RTL Boulevard. ,,Tijdens de zitting was er bij de heer Römer weinig ruimte voor zelfreflectie. Althans, ik heb hem er niet op kunnen betrappen.” Ook moesten zijn slachtoffers lang wachten op hun toegewezen schadevergoeding van 13.600 euro. Hun advocaat zei daar destijds over: ,,Ik zit hem al een halfjaar achter de broek, maar hij laat het afweten.”

Aapjeskijken

Römer hield de afgelopen jaren de lippen stijf op elkaar. Nu durft hij de confrontatie met het publiek wel aan. Dat is opvallend, want kritische vragen van de media heeft hij tot op de dag van vandaag gemeden. Desondanks is er veel belangstelling voor de komende drie voorstellingen, en dat verbaast me niet. Wie een beetje sensatiebelust is, vindt deze vorm van ‘aapjeskijken’ fantastisch. Kijk, daar staat hij: de BN’er die ‘vieze gesprekken’ voerde met minderjarige meiden. Hoe wil hij zijn acties rechtvaardigen?

Normafwijkend

Römers theaterinitiatief doet me denken aan Het Zwarte Schaap. Rond de eeuwwisseling stond in dit tv-programma telkens één gast centraal wiens opvattingen of gedrag sterk afweken van de norm. De bedoeling was om de dynamiek van uitstoting bloot te leggen. Het grote verschil met Römers voorstelling: in dit tv-programma durfde ‘het zwarte schaap’ de confrontatie aan te gaan met zijn criticasters. Maar dát is voor Thijs Römer, drie jaar na dato, kennelijk nog steeds een brug te ver.