Vraag het Maaike: Hij verliet me toen ik kanker had

Door: Maaike Olde Olthof
11-07-2020

,,Ik was maanden aan het daten met (en verliefd op) J., ik ben 43 en hij is 56. We passen goed bij elkaar ook al is hij veel ouder. Ik vond hem volwassen, rustig, intelligent en geestig. Een aantal weken terug kreeg ik te horen dat ik baarmoederhalskanker heb. Dat was een behoorlijke klap. Tot mijn grote verbazing reageerde J. anders dan ik verwachtte. Hij was in shock maar trok zich eigenlijk meteen terug. Ons weekendje weg ging niet door, omdat hij onverwacht andere plannen had. Ik zag of sprak hem nauwelijks meer. Toen ik hem daarmee confronteerde zei hij: ‘Ik ben op zoek naar een partner, een vrouw om de rest van mijn leven mee te delen, ik wil niet nog meer gevoelens voor je ontwikkelen.’ Dit heeft me tot op het bot gekwetst. Hoe kan ik me ooit nog openstellen voor een man?” 

Tekst gaat verder onder advertentie
   

E.H uit U. 

,,Dat snap ik. Dit is ook wel veel ellende tegelijkertijd, en dat is enorm rot voor je. Het is voor jou nu vooral belangrijk te focussen op jezelf, jouw gezondheid, heling en genezing. Een man als J. kan er duidelijk niet voor je zijn en ik moet hem nageven: dat heeft hij zelf ook op tijd ingezien. Al is de manier waarop hij het bracht niet bepaald diplomatiek. De band tussen jullie was dun, de relatie was zich duidelijk nog aan het ontwikkelen, de verliefdheid was er wel maar de liefde had nog geen dikke wortels. Daardoor kon J. zich, denk ik, relatief gemakkelijk van je ‘los’ maken. Vergeet ook niet: een man wil nodig zijn, oplossingen aandragen etc. Vergeet en vergeef J., focus op jou en het nu. Je openstellen voor liefde of een man is minder belangrijk dan je gezondheid. Sterkte de komende periode.” 

Meer DenD